การทำสมดุลแบบไดนามิกในสถานที่จริง คือ กระบวนการปรับสมดุลแบบไดนามิกที่ดำเนินการกับโรเตอร์บนแบริ่งและโครงเครื่องของมันเอง ไม่ใช่บนเครื่องปรับสมดุลแบบไดนามิก กล่าวอีกนัยหนึ่ง คือ เมื่อสถานะการสั่นของโรเตอร์ไม่เป็นที่น่าพอใจ ณ สถานที่ปฏิบัติงานจริงหรือในห้องทดลองของเครื่องจักร จะจำเป็นต้องดำเนินการปรับสมดุลแบบไดนามิกในสถานที่จริงเพื่อปรับปรุงสถานะการสั่นขณะทำงานของเครื่องจักร วัตถุประสงค์ของการทำสมดุลแบบไดนามิกในสถานที่จริง คือ เพื่อให้การสั่นของเครื่องจักร การโก่งตัวแบบไดนามิกของเพลา และแรงที่กระทำต่อแบริ่งอยู่ในระดับที่ยอมรับได้ ดังนั้น การประเมินผลการทำสมดุลแบบไดนามิกในสถานที่จริงมักใช้มาตรฐานการสั่นของเครื่องจักรขณะทำงานในสถานที่จริงเป็นเกณฑ์วัด
ลักษณะการสั่นหลักที่บ่งชี้ถึงข้อบกพร่องจากความไม่สมดุลของโรเตอร์ ได้แก่ (1) รูปคลื่นในโดเมนเวลาของการสั่นมีลักษณะใกล้เคียงกับคลื่นไซน์; (2) สเปกตรัมความถี่แสดงให้เห็นว่าความถี่หลักคือความถี่รอบแรก (1×); (3) แอมพลิจูดเพิ่มขึ้นตามความเร็วรอบที่เพิ่มขึ้น; (4) เมื่อความเร็วรอบในการทำงานคงที่ ระยะเฟสจะคงที่; (5) เส้นทางศูนย์กลางของเพลาจะมีลักษณะเป็นรูปวงรี; (6) จากการสังเกตเส้นทางศูนย์กลางของเพลา จะพบว่าลักษณะการเคลื่อนหมุน (precession) เป็นการเคลื่อนหมุนแบบบวกที่สอดคล้องกับความถี่รอบแรก (synchronous forward precession)
ก่อนหน้า：การซ่อมมอเตอร์แรงสูง – สถานที่ถอดประกอบถัดไป：การดัดแปลงมอเตอร์แบบโรตารี JR ให้ใช้สตาร์ทเตอร์แบบบรัชเลสและไม่มีการยกขึ้น
